บางที...บางอย่าง...บางคน

posted on 19 Aug 2011 17:43 by happyanncan
 

เรื่อง ที่จะเล่าต่อไปนี้ เป็นเรื่องที่ดิฉันได้เห็นอะไรขัดหู ขัดตา ขัดใจ เลยอยากจะเอามาแชร์ค่ะ มันทำให้ดิฉันตระหนักได้ว่าไม่ใช่อะไรในโลกจะสามารถนำมาวางคู่กันได้

 


 ซึ่งมันเป็นเรื่องจริงอย่างไม่น่าเชื่อใช่ไหมคะ เรื่องนี้ทำให้นึกถึงตอนที่ดิฉันไปเดินเที่ยวห้างกับพี่สาว พี่สาวดิฉันบอกว่าวันนี้จะซื้อเสื้อให้ตัวหนึ่ง ไปเลือกเอา แต่มีข้อแม้ว่าจะต้องเป็นเสื้อในร้านนี้เท่านั้นนะ (เป็นร้านเสื้อยี่ห้อดัง ซึ่งทั้งร้านกำลังลดราคาอยู่ 50 %) ว่าแล้วดิฉันก็เลือกเอาเป็นเอาตายค่ะ ตัวนั้นตัวนี้เอาเข้าไปลองในห้องลองประมาณ 5-6 ตัว เลือกและลองอยู่นาน พี่สาวดิฉันได้ไปแล้ว 3 ดิฉันยังไม่ได้ซักตัว ไม่ใช่เสื้อไม่สวย แต่เราใส่แล้วดันไม่สวย....ทำไมไม่รู้ สรุปแล้วดิฉันก็ไม่ได้ซักตัว ทำให้ประหยัดเงินพี่สาวดิฉันไปได้  แต่ดิฉันก็พลาดของฟรีไปอย่างน่าเสียดาย  แต่มันซื้อไม่ลงจริงๆ นะ เสื้อสวยแต่เราใส่แล้วไม่สวย มันคงไม่ได้เกิดมาเพื่อเราเองน่ะค่ะ น่าเสียดาย...น่าเสียดาย….

 


 คิดว่าทุกคนน่าจะมีประสบการณ์ประมาณนี้อยู่นะคะ.....มองดูตามนิตยสารเห็น นางแบบใส่เสื้อผ้าสวยๆ ข้าวของน่าซื้อใช้ตามที่เขาโฆษณาจริงๆ แต่ดูนางแบบซิค่ะ สวยอะไรอย่างนั้น หุ่นดี ขาเรียว ผิวขาว ผมสลวย อย่าว่าแต่เสื้อผ้าแบรนด์เนมที่เขาใส่เลย ใส่ผ้าถุงก็สวยน่ะแบบนั้น แล้วถ้าเราไปใส่บ้างเนี่ย อันนี้ก็ต้องแลสังขารกันนิดนึงว่าเราใส่แล้วจะสวยเหมือนเขาไหม

 


 เอาน่า....อันนี้ก็ต้องก้มหน้ายอมรับกันอย่างจริงจังนะคะว่า รูปร่าง หน้าตา ผิวพรรณ เป็นเรื่องที่เราไม่สามารถกำหนดได้ แต่เราสามารถเลือกสไตล์ เลือกสิ่งที่เหมาะกับเราได้ เลือกสิ่งที่จะมาเสริมสร้างรูปลักษณ์กันได้ ดิฉันเคยเห็นเด็กวัยรุ่นคิดว่าอายุไม่น่าจะเกิน 16 ปี ที่ตลาดแถวบ้าน แต่งตัวได้ปารีส ฮิลตันมากๆ มากันเป็นแก๊งด้วยคอนเซ็ปต์ เซ็กซี่ ... นอร์ตี้ .... บิชชี่... โดยการนุ่งกางเกงขาสั้นสุดยอดฮิต คือกางเกงขาสั้นม๊ากมาก แต่เอวสูงมากๆ เคยเห็นกันใช่ไหมค่ะ กางเกงที่ขาสั้นชิดแก้มก้น แต่เอวสูงๆ ขึ้นไปเกือบถึงใต้ราวนม แล้วมีกระดุมติดเรียงลงมากันเยอะๆ น่ะค่ะ กางเกงแบบนั้นต้องหุ่นประมาณนักร้องเกาหลีวง Girl Generation ถ้าขาแบบนั้นใส่รับรองหนุ่มมองกันทั้งตลาด

 

แต่จะว่าไปอันนี้ก็มองกันทั้งตลาดนะคะ แต่อาจจะมองด้วยความรู้สึกประแล่มๆ เพราะความที่น้องมั่นใจผิดๆ ด้วยการใส่กางเกงแบบนั้นแต่ขาของน้องนั้นแตกลายเป็นริ้วๆ สีผิวไม่สม่ำเสมอ และที่สำคัญกางเกงแบบนี้หน้าท้องต้องแบนราบค่ะ ไม่ควรมีการบวมโป่งของพุงออกมาแม้แต่น้อยนะคะ แต่คุณน้องนี้ หน้าท้องเหมือนคนท้อง 5 เดือน อะไรกันนี่ๆ มองไปเห็นแล้วต้องอุทาน “นี่หรือเมืองพุทธ!” แถมมากัน 3 คน แต่งเหมือนกันเลย สงสัยซื้อร้านเดียวกัน จะไปเที่ยวไหนกันไม่ทราบ ไม่รู้ว่าน้องสามคนอยู่ด้วยกันทำไมไม่เตือนกันบ้าง ผมน้องก็ยังคงสั้นติดติ่งหูอยู่เลย รับรองไม่เกิน ม. 3 น้องวัยละอ่อนคงไม่ทราบว่าอะไรเหมาะกับตัวเอง เห็นใครเขาใส่อะไรก็เอาตามอย่างไม่พิจารณา ไม่เป็นไรค่ะ โตขึ้นแล้วคงจะหาแนวทางเป็นของตัวเองได้ ตอนนี้ก็ลองผิดลองถูกไปก่อนแล้วกันนะคะ

 


 แต่ไม่แน่นะ โตแล้วก็ยังไม่รู้ว่าควรจะแต่งยังไง ควรจะจัดการตัวเองยังไงมีเยอะแยะนะคะ เรื่องต่อไปขอให้ผู้อ่าน keep รูปร่างแบบน้อง ม. 3 ไว้นะคะ แต่ตอนนี้เป็นสาววัยทำงาน อยู่ตึกทำงานเดียวกับดิฉันแต่อยู่คนละบริษัทค่ะ ดิฉันเห็นเธอบ่อยมาก ทั้งในลิฟท์ ร้านข้าวแถวออฟฟิศ หรือเดินสวนกัน เธอผู้นี้เป็นผู้มีความมั่นใจเกินร้อย เกินทะลุห้าร้อยจะว่าอย่างนั้นก็ได้ ก็อย่างที่บอกค่ะว่าคนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่สามารถที่จะสร้างสไตล์ให้ตัวเอง ซึ่งเธอผู้นี้เป็นตัวอย่างของการสร้างสไตล์ของตัวเองค่ะ ด้วยรูปร่างอันใหญ่โต หน้าจะเป็นรุ่นพี่ของน้อง ม. 3 ทั้งสามคนนั้น แต่เธอก็คงคอนเซ็ปต์ เซ็กซี่ ... นอร์ตี้ .... บิชชี่... เหมือนกันด้วย

 

ด้วยการใส่กระโปรงสั้นเป็นระบายชั้นๆ หลายๆ ชั้น และเสื้อรัดรูปเห็นส่วนโป่งพองของพุงได้อย่างถนัดตามากค่ะ แล้วเธอก็เดินเฉิดฉายไปมาอย่างมั่นใจได้ ไม่มีเม้ม ไม่มีแขม่ว แล้วกระโปรงก็สั้นมาก แล้วขาก็....ใหญ่มาก และมีลวดลายบนเรียวขาด้วยอ่ะ ดิฉันเห็นครั้งแรกต้องยกมือขึ้นมาขยี้ตา สะกิดเพื่อนให้ดู  และขอบอกว่าเธอผู้นั้นใส่แบบนั้นทุกวัน จนเป็นสไตล์ของเธอเอง และด้วยสไตล์ตุ่ยๆ ไม่แยแสของสายตาประชาชี ก็ไม่รู้ว่านั่นจะเรียกว่ามั่นใจเกินร้อย หรือว่าเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า ทำไมเพื่อนไม่เตือนนะไม่เข้าใจ จากนั้นไปเห็นเสื้อสไตล์นี้ที่ไหนก็นึกถึงเธอผู้นั้นขึ้นมาทันที...สรุปแล้ว มันจะดีหรือเปล่าน้า…

 


 แหม บทความนี้เมาท์แตกเรื่องชาวบ้านล้วนๆ เลยนะคะเนี่ย  ก็แค่อย่างยกตัวอย่างให้เห็นอย่างเป็นรูปธรรมเท่านั้นค่ะ ซึ่งทำให้เรารู้ว่าของบางอย่าง ก็ถูกกับคนบางคน ไม่เหมาะกับคนบางกลุ่ม เราไม่ควรบ้าบอไปตามกระแส เห็นเขาใส่ เขามี ก็อยากมีบ้างโดยตัวเองยังไม่รู้เลยว่ามันจะเหมาะกับเราหรือไม่ บางทีเราไม่รู้ว่ามันไม่เหมาะกับเราหรือเปล่า ลองดู ลองแล้วไม่เวิร์คก็ควรล้มเลิกค่ะ อย่างตัวดิฉันเองเป็นคนใบหน้าบาน กลมเป็นวงเวียนเลยทีเดียว แต่อยากซอยผมสั้นจะได้ดูเปรี้ยวแลดูโฉบเฉี่ยวมาก ไปตัดซะ...บอกได้คำเดียวว่าเหยเกค่ะ หน้าออกบวมเป่งเหมือนคนอมอะไรไว้ในกระพุ้งแก้มตลอดเวลา รู้แล้วล่ะว่าดิฉันกับผมสั้นไม่คู่ควรกัน ครั้งแรกและครั้งสุดท้าย แต่อย่างน้อยจะได้รู้ว่าเราไม่คู่ควรกับมัน 

 


 ของทุกอย่างไม่ได้ทำขึ้นมาให้เหมาะ กับคนทุกคน แค่เสื้อตัวเดียวกันยังใส่ออกมาสวยไม่เท่ากันเลย บางคนใส่แล้วสวยขาวผ่อง บางคนใส่แล้วเท่ บางคนใส่แล้วอ้วน บางคนใส่ดำ อย่าคิดว่าอั้ม พัชราภาใส่แล้ว เราใส่คงจะสวยเหมือนกัน โน โน โน (นอกจากจะหุ่นเหมือนกัน) เพราะฉะนั้นหาแนวทางของตัวเองนะคะ อะไรที่เหมาะกับตัวเรา และทำให้เราดูดี เป็นตัวเองค่ะอย่าไปเหมือนใครเลย  เชื่อเถอะ จริง จริ๊ง

 

edit @ 19 Aug 2011 17:44:46 by happyanncan SAY

edit @ 19 Aug 2011 17:45:09 by happyanncan SAY

Comment

Comment:

Tweet